De uiteindelijke waarheid.

Ik wil dat je tegen mij praat alsof ik het niet ben. Gewoon alles zeggen. Dingen die me zullen kwetsen maar ook de gevaarlijke variant; dingen die hoop en verwachtingen scheppen. De ultieme balans, de uiteindelijke waarheid. Een optelsom van alles wat je voelt en denkt, daar kan ik op bouwen. Ik wil dat iedereen zo tegen mij praat en dat ik tegen iedereen zo kan praten. Natuurlijk zou het de mysterie van interactie tussen mensen de das om doen, misschien is dat wel finaal voor het spannende geluk dat men op bepaalde momenten kan beleven. Alleen in bepaalde situaties dan. Zoals die van ons nu. 

Stel, jij vertelt me wat je denkt dat ik van dit alles verwacht en wat je er zelf van verwacht. En dan doe ik hetzelfde. We zouden zo door de mist heen kunnen kijken en meteen zien wat de beste weg is. 

Ik zal het je wel gewoon vragen. Grote kans dat je het dan gewoon doet, want zo ben je. En dat is mooi.

  1. howmuchofatree posted this